Todi Lubonja rrëfen tmerrin e vitit 1973

Fasada dhe e pavërteta e Pleniumit të zi që kositi ajkën e inteligjencës shqiptare

Enver Hoxha nuk organizonte një plenum, siç ishte ai i katërti (1973) se gjoja shqetësohej për letërsinë e artet. Aspak. Kush e ka kujtuar Enver Hoxha një mecen, ka gabuar. Interesi i tij si politikan djallëzor ka qënë të spekulonte në çdo moment me manifestimet e letërsisë dhe të arteve dhe të orientonte shkrimtarët dhe artistët që para se të merrnin penën dhe penelin, t'i faleshin portretit të tij. Plenumi IV i KQ do të trajtonte disa probleme ideologjike dhe të luftës kundër shfaqjeve të huaja, kryesisht në fushën e letërsisë dhe të arteve. Por kjo ishte vetëm fasada. Prapa kuintave përgatiteshin dramat që u luajtën në skenën shqiptare brenda të paktën 10 vjetëve që pasuan. Në plenum shumë anëtarë nuk ishin azhurnuar rreth këtyre problemeve, kështu që në këtë pazar mund të prashitej lehtë me fraza mashtruese...
Plenumi dhe kthesat historike të Lindjes
...
Ja ç’do të thotë të ndërhysh në punët e brendshme të të tjerëve
...
Askush nuk mund ta ndalë vrullin krijues
...

Per me shume lexoni gazeten "Telegraf"