Energjitë krijuese, te biografia e pjekur e krahinës sime

Intervistë me shkrimtarin zagorit, Jorgo Telo

Kur jam njohur për herë të parë në Gjirokastër me Jorgo Telon, ndjesinë që provova vetë ua përcolla edhe të tjerëve, kur bëhej fjalë për të. Te zagoriti i mirë e burri i rrallë, që nuk e ka “tradhtuar” asnjëherë mençuria  kam vërejtur jo vetëm vështrimin e tij shprehës por dhe tingujt e bukuritë e një shpirti, që i transmeton  tek të tjerët... Sa herë kthehet në shtëpi pas ndonjë lëvizjeje të shkurtër përreth pallatit ku ka hyrjen, lë bastunin  diku në korridor dhe ulet me kujdes në kolltukun e tij. Ky burrë  mbi gjashtëdhjetë e pesë vjeçar, duket se mendon orë e çast, se çfarë do hedhë në letër apo kompjuter, për të kënaqur veten e të tjerët që e lexojnë me ëndje. Nën atë gjoks si faqe mali  fshihen ndjenja të fuqishme burrërie e melodi që u falin njerëzve dashuri e mirësi. Kur është në Gjirokastër, i mungon Zagorisë dhe kur ndodhet përkohësisht në vendlindje, i mungon Gjirokastrës. Si individ i privuar prej gati njëzet vitesh nga shëndeti optimal, i mbush boshatitë me një veprimtari të dendur krijuese në shtëpinë e vet. Ja ç’na thotë ai ndër të tjera:

Ç’kujtime ruan nga fëmijëria në fshatin e lindjes?

...

Per me shume lexoni gazeten "Telegraf"